Ankara’yı Sevmek


Bir dost sohbetinde dediler ki
İstanbul’da yaşar insan
İzmir’in kızlarını sever
Ankara’yı karşılıksız.
Oysa ne çok bedel ödedim ben bu şehre.
Sarhoş türkülerim kaldı sözleri eksik.
Gir gecelerinde kayboldu düşlerim.
Sevdalarım yeşertmedi betonları,
Yürüsem varamadım, lodoslu kıyılara.
Yaktığım her sigarada sislendi şehir
Her titreyişinde yüreğimin, uzadı kış üşüdü sevdalar.
Seni sever gibi sevdim adımladığım sokakları.
Kurtuluş’u, Dikmen’i,
Dolmuş duraklarında donan ayaklarım hala ısınmadı.
Düşün, ya yüreğimde kanayan yara !
Bu şehrin sisinde büyüdü hasretim
Sırtımda polis copları
Acıtmadı canımı, yokluğun kadar.
Gençliğim kaldı Abdi İpekçi’de yahut Sakarya’da
DiyarBakır’ı sevmek, aşkı sevmek aslında.
Doyulmamış sofra, yalansız sevdalar gibi…
Gizlice buluşacakken, martı seslerinde kaybolmuş
Bir sahil kıyısı bulamamak
Uzakta bir dostu aramak.
En sancılı zamanda yeniden doğar gibi
Çığlık çığlığa Ahmet Kaya söylemek aslında
Bens,z: Ne kadar yalnızmış
Diyorlar ki, karşılıksız sevilirmiş Ankara !

Ahmet Göçer




Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Son Yazılar

Son Yorumlar

Arşivler

Kategoriler

Meta

<script async src=”//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js”></script>
<script>
(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({
google_ad_client: “ca-pub-7602134699632082”,
enable_page_level_ads: true
});
</script>