Kolların


Aklıma gürültüsüz kentler kurup sesini çağırıyorum
Bir avuç karadut gibi sesin
Yokluğunda bile yankısına uzanıyorum
Gövdemin avlusu güneş alıyor bugünlerde
Ellerimin sıcaklığını masanın üzarine koyuyorum
Göğsümdeki uçsuzluğu fesleğenler sarıyor
Kollarını kocaman açıyorsun ya bana
Kolların dayalı döşeli bir ev oluyor

Elif Konur

Elif Sohbet
Kolların Şiir
Kolların Sohbet
Kolların Chat
Kolların Muhabbet
Kolların Mobil Sohbet




Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Son Yazılar

Son Yorumlar

Arşivler

Kategoriler

Meta

<script async src=”//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js”></script>
<script>
(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({
google_ad_client: “ca-pub-7602134699632082”,
enable_page_level_ads: true
});
</script>