Menekşe Kokun


MENEKŞE KOKUN

Bu sabah anılarla günaydinlaştik
Kahvaltı hazırladım kaybettiğim sesine.
Her gördüğümde yaradana dua ettiğim
Ela gözlerini kısarak baktın aynadan bana.
Tıraş olurken gülüştük saçlarının dağınıklığıyla
Kemiğime pamuk bastı ojesiz hayali parmaklarin.
Derin sevdanla yine durakta selamlaştik.
Kokunla yanyana beraber bindik dolmuşa
Gamzen takildi ardıma, yavaşça sararken yokuşa.
İş çıkışı sokak karşısındaydı müşfik bakışın
Aklımda sen, yürekte sızlatan yakişin.
Yağıp üstüme gerçekler, siçratti beni
Melankolik halimden.
Tanınamazlıktan geldi kaç kez dokunduğum tenin
Eve benden önce gelmişti uzun kirpiklerin.
Konuşmadı hayalin, biliyordu ki yorgunum.
Kıs kıs güldü bana vizdanin
Hiç umurunda bile olmadı tükenmişliğim.
Alıp bütün benliğimle senden kalanları koynuma
Sımsıkı sarılıp yattım menekşe kokulu yokluğuna…

 

 

Alp Arslan

 

 

 

Menekşe Sohbet

Menekşe Chat

Menekşe Mobil Sohbet

Menekşe Şiir




Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Son Yazılar

Son Yorumlar

Arşivler

Kategoriler

Meta

<script async src=”//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js”></script>
<script>
(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({
google_ad_client: “ca-pub-7602134699632082”,
enable_page_level_ads: true
});
</script>